حال بشر به دست آورده ودر آينده نيز به دست خواهد آمد فقط در يكى از سماوات هفت‌گانه است وشش سماوات ديگر از علم بشر به دور است » . خداوند متعال مىفرمايد : « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ » « 1 » يعنى : خداوند همان كسى است كه سماوات هفت‌گانه وزمينهاى ( بيشمار ) مثل اين زمين را خلق كرده وأمور نظام ( فلكى ) آنها را بين آنها فرومىفرستد . در ادامه مىفرمايد : وَلا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما . حفاظت نظام ونگاه‌دارى آن همه اجرام كهكشان‌ها براي خدا هيچ‌گونه سنگينى نداشته وأو را خسته نمىكند . كلمهء « يئود » از لغت « أود » به معنى ثقل وسنگينى مىباشد وچون اين لغت با فعل مضارع بكار رفته ، كناية از خستگى ومشقّت از گردانندگى اجرام آسمانها اشاره دارد . اين قسمت بيانگر تنظيم نظام اجرام آسمانهاست كه خداوند پس از تكوين اجرام آنها را به طور دقيق آرايش داده وهر كدام را با نظم خاصي در محل وموقعيت خود مستقر نموده است ؛ حتى يك تكّه سنگ آسمانى هم نظام دقيق فلكى دارد ، چه رسد به كليّهء اجرام وستارگان كهكشانها وجزاير كهكشانه‌اىها . جملهء « وَلا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما » چند نكتهء ظريف را نشان مىدهد : 1 - « وَلا يَؤُدُهُ » نشانگر آن است كه نظام فلكى وكيهانى آنها همانند منظومهء شمسي به امر خداوند اتوماتيك‌وار مشغول گردش وانجام عمليات هستند . 2 - كلمهء « حفظهما » هم دليل ونشانگر دقت كار يك‌يك حركات وگردش وهم حفظ ونگهدارى متقابل اجرام با نيروهاى ميان‌كنشى وجاذبه وارتباط دسته‌جمعى با چرخه‌هاى زنجيره‌اى آنها است .

--> ( 1 ) سورهء الطلاق ، آية 12 .